این وب مال عاشقاست و ورود افراد معمولی ممنوع است چون اونا نمیتونن ادمو درک بکنن
ادامه مطلب
خیلی سخته که بغض داشته باشی امانخوای کسی بفهمه.................... خیلی سخته که عزیزترین کست بخواد فراموشش کنی....................... خیلی سخته سالگرد آشنایی باعشقت روبدون حضور خودش جشن بگیری خیلی سخته که روزتولدت همه بهت تبریک بگن جزاونی که فکرمیکنی به خاطرش زنده ای...
خدا جونم هیچی ندارم حتی هیچ کس رو آخه چرا باید اینهمه با بدبختی ها سر کنم چرا هر دری که میزنم به روم باید قفل بشه انگاری تو این کوچه بن بستی که گیر کردم اصلا راه در رو نداره مگه تو خدا نیستی " اون بالا نشستی داری چیکار میکنی آخه حتما باید وقتی که این حرفارو زمزمه میکنم و می نویسم گریه کنم تا حرفام رو باور کنی!!؟ پس یه نگاه به چشمایه خون و خیسم بنداز من نمیخوام به اشکام بنازم... فقط این قطره های اشکم عامل اثبات و صحت حرفامه تا شاید باور کنی و کمی دلت به رحم بیاد تا کی باید با دل خسته و چشم گریون دعات کنم التماست کنم...
چه ساده شکست و رفت دلی را که فقط برای او می تپد ، باورش مشکل است با دوریش چه کنم؟تا کی در انتظار دیدتارش؟ تا کی در انتظار شنیدن آهنگ صدایش؟تا کی با گریه شب هایم را به سحر رساندم؟تا کی نبودنش و ندیدنش آزارم خواهد داد؟ چیست این زندگی؟مقصودش چیست؟انتهایش نصیب کیست؟این را با تمام وجود می گویم که ای زندگی هرچه خواهی با من کن اما این را بدان تا ابد با خاطره هایش زندگی خواهم کرد ، آری توانستی از من جدایش کنی جسمش را از جسمم جدا کردی ، اما افسوس که هیچگاه روحش از من جدا نخواهد شد ، با عشقش چنان زنجیری ساخته ام و بر گردن افکنده ام که هیچگاه از هم نخواهد گسست دل در گرو مهربانی اش با لذت دنیا خداحافظی کرد ، می دانم سرنوشت چنین نوشت و تو ای روزگار بی رحم چنین کردی ، با خود چه پنداشتی ؟ پندارت این بود که اگر او را از من بگیری همه چیز تمام خواهد شد ری زندگی را از من گرفتی آرامشم را صلب کردی دوریش عذابم می دهد می دانم در انتها نیز از غم فراقش در گوشه ای از قبرستان تاریک و سرد دفن خوام شد اما این را بدان تا آنگاه که دلی در سینه دارم او را خواهم پرستید با ذره ذره وجودم مگر این که با پتک زمانه سینه ام بدری و دل از وجودم جدا کنی آن روز همان روز مرگ است روزی که روح از تنم جدا شده ، روزی که یادش را از دل بیرون کنم روح از جان بیرون کرده ام و اما تو ای ستاره ی شبهای تیره و تاریکم تنهایم گذاشتی ولی بدان که تا همیشه مرحم و محرم دلم خواهی ماند و جزء تو هیچکس در کوچه پس کوچه های دلم جایی نخواهد یافت این دل تا بی نهایت تقدیم به توست. تقدیم به تویی که همواره یادت آرامش بخش زندگیست
صدا کن مرا
صدای تو خوب است صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی ست که در انتهای صمیمیت حزن می روید در ابعاد این عصر خاموش من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است وتنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد وخاصیت عشق این است کسی نیست بیا زندگی را بدزدیم آن وقت میان دو دیدار قسمت کنیم بیا با هم از حالت سنگ چیزی بهمیم بیا زودتر چیزها را ببینیم ببین عقربکهای فواره در صفحه ی ساعت حوض زمان را به گردی بدل می کنند بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را مرا گرم کن (و یک بار هم در بیابان کاشان هوا ابر شد وباران تندی گرفت وسردم شد آن وقت در پشت یک سنگ اجاق شقایق مرا گرم کرد) اگر کاشف معدن صبح آمد صدا کن مرا ومن در طلوع گل یاسی از پشت انگشتهای تو بیدار خواهم سد وآن وقت حکایت کن از بمبهایی که من خواب بودم وافتاد حکایت کن از گونه هایی که من خواب بودم وتر شد بگو چند مرغابی از روی دریا پریدند در آن گیرو داری که چرخ زره پوش از رویای کودک گذر داشت قناری نخ زرد آواز خود را به پای چه هحساس آسایشی بست و آن وقت من مثل ایمانی از تابش استواگرم تورا در سر آغاز یک باغ خواهم نشانید بقیه درادامه مظلب دروخدا نظریادتون نره مرسی
تو را که نگاه میکنم احساس میکنم که تمام زیبایی های دنیا را دارم احساس میکنم که خدا دارم تو خدای احساسات من هستی تو زندگی من هستی تو "گذشته "حال" و "اینده" من هستی تمام زندگی من در تو خلاصه میشود تو را که دارم دیگر به هیچ چیز دنیا دل نمیدهم تو روح و جسم من هستی من تورا با بند بند وجودم حس میکنم لبخند زیبای تورا با هیچ چیز دنیا عوض نمیکنم تو به من محبت برسان من با بی محبتی هیچ کس دلگیر نمیشوم بیا و با من باش همراه من در زندگی من باش وبدان که با تو بودن برای من مثل بودن در بهشت است دیگر از خدا هیچ نمیخواهم به جز تو
دلم گرفته بود دیدم هیچی بجز این شعر گویای حالم نیست چشم هاي من ميل به گريه داره مي خواد بباره
عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
معنی عشق را می دانند. عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
به زندگی امید والایی دارند. عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
به جزء یک نفر به کسی دیگر علاقه ی والایی ندارند عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
هرروز از روز قبل عاشق تر هستند. عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
همیشه در رویای قدم زدن با عشقشان هستند . عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
عزیزی در زندگی دارند و همیشه به یادش هستند . عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
هیچ گاه عشقشان را فراموش نمی کنند . عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
روزها منتظر می مانند که برای یک لحظه عشقشان را ببینند. عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
عشق ورزیدن را دوست دارند. عاشقان را دوست دارم به خاطر اینکه
یک لحظه در کنار عشق ماندن را با هیچ چیز تعویض نمی کنند و آخر از همه عاشقان را دوست دارم
به خاطر اینکه عاشقند
داستان كوتاه : عشق واقعی چشمای مغرورش هیچوقت از یادم نمیره . اشتباه نكنيد ، من امير نيستم، من فرزاد هستم، دوست صميميه امير . اين پست رو به سفارش امير مينويسم همون جوري كه خودش ازم خواسته بود و حرفهاي امير رو هم در آخر ميذارم. اما من امروز يه خبر براتون دارم، يه خبر خيلي بد . چند
روز پيش من و امير رفته بوديم مدارك سربازي رو پست كنيم، تو راه برگشت
بوديم كه موبايل امير زنگ خورد، امير با خوشحاليه زيادي گوشي موبايل رو
جواب داد، معلوم بود معصومه باهاش تماس گرفته كه اينقدر خوشحاله. بيشتر از 3
هفته بود كه امير از معصومه بي خبر بود و هر چي تلاش كرده بود نتونسته بود
معصومه رو پيدا كنه، ولي معصومه خودش تماس گرفته بود، امير شروع به صحبت
كرد، خيلي شادوشنگول بود ولي يهو سرجاش ميخكوب شد، رنگش مثل گچ سفيد شد،
بدون خداحافظي گوشي رو قطع كردو مات و مبهوت منو نگاه ميكرد، گريه امونش
نداد جلوي اون همه آدم تو خيابون زد زير گريه، اصلا نميتونست حرف بزنه وقتي
يه كم آروم شد شروع كرد به گفتن چيزايي كه معصومه بهش گفته بود، انگار
هذيون ميگفت ولي واقعيت بود، معصومه، معشوقۀ امير، 2 هفته پيش نامزد كرده
بود، تو اين يكي دو ماه اخير قول و قرارها از قبل گذاشته شده بوده و معصومه
واسه امير فيلم بازي ميكرده . اولاي
غروب بود كه امير رو رسوندم خونشون، اوضاء روحيش خيلي بد بود. اون شب بهش
زنگ زدم كه گفتن خوابه، فردا ظهر با امير تماس گرفتم، خواهرش گوشي رو جواب
دادو گفت امير حالش بد شده آورديمش بيمارستان، رفتم اورژانس بيمارستاني كه
امير رو برده بودن اونجا . . . . . از اينجا به بعد رو ديگه نميتونم شرح بدم چون دلم طاقت نمياره، يه جور ديگه مينويسم ؛ امير،
خيلي زود از بين ما رفت، ولي رفت، سني نداشت، يه جوون 22 ساله، مثل يه
شاخه گل پرپر شد، مطمئنا نه پدرومادر امير، نه خواهرش و نه ما دوستاش ديگه
صداي امير رو نميشنويم، ديگه مادر امير نميتونه براي خوشبختيه تنها پسرش
رؤيايي داشته باشه، ديگه پدرش هيچ اميدي براي آيندۀ امير نداره، ديگه
خواهرش يه تكيه گاه امن نداره، همه چيز تموم شد. امير با سن كمي كه داشت يه
مرد به معناي واقعي بود، خيلي با معرفت و گل بود، تا قبل از آشنائيش با
معصومه هيچ وقت خنده از رو صورتش دور نميشد ولي اين آخريا خيلي افسرده شده
بود . الان ديگه جسم بي جون امير، زير خاك، راحت و آسوده خوابيده، امير
براي هميشه چشماشو بست . اما حرفي كه من با معصومه خانم دارم اينه : معصومه
خانم ، هيچ كسي براي شما امير نميشه، هيچ كسي مثل امير قدرو ارزشت رو
نميدونه، هم در حق خودت بد كردي هم در حق امير ، اين حرف رو تا آخر عمر
آويزۀ گوشت كن ، هيچ كسي مثل امير دوست نداره . امير بعد از آشناييش با معصومه هميشه يه چيزي رو براي من تكرار ميكرد، ميگفت : «« يادت باشه هيچ وقت عاشق نشي ، اگه عاشق شدي اين حرف رو يادت نره امير به اين حرفش اعتقاد داشت، بهتر بگم ، ايمان داشت . من خداحافظي ميكنم و حرفهاي امير كه خطاب به معصومه هست رو در ادامه ميذارم .
----------------------------
اشعار كوتاه .
اس ام اس پيامك .
مسیج پیام كوتاه
---------------------------- بروادامه مطلب رو ببین ممنون سرزدی
:ادامه مطلب:
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
اگه یه كم با احساس باشی میفهمی !!
ترانه ميتونه اونقدر براتون ياد اور خاطرات باشه
كه تا اخر عمر يه اشاره به اون شما روببره به
اون لحظه و به اون خاطره .خاطره اي كه شايد
اون موقع چقد براتون زيبا و دوست داشتني
بوده اما الان..........................فقط بتونه رو لبتون
يا تو قلبتون يه چيز روزمزمه كنه............افسوس
اهي از ته دل و باز ياد اوري ثانيه به ثانيه اون خاطره............
.نميدونم اين ترانه ميميرم برات
برام يه جور تداعي دو گانه داره
يه حس خوب از يه خاطره
....كه تو رو بر ميداره
با خودش ميبره به اون ثانيه ها............
و يه اه ه ه ه ه ه و در كنارش يه پرسش
كه چرا؟
.....و گاه افسوس از اينكه كاش ميشد
بعضی دوستی ها را
از نو با اهنگي ديگر نوشت...... 
نتونه به هیچكی اعتماد كنه...
نتونه,
تك وتنها با یه دلی كه هی مجبورش می كنه اونو خالی كنه ...
اما راهی رو نمی بینه سرش روكه بالا می كنه آسمون رو می بینه
خدایا من گناهی نکرده بودم که اینک قلبی شکسته در سینه دارم
گناه من چه بود که بازیچه دست این و آن بودم
هر که آمد بر روی قلبم پا گذشت و رفت و حتی پشت سرش را هم نگاه نکرد!
خدایا چرا در این روزها باید در حسرت عشق و محبت باشیم ، عشقی که تو در وجود همه قرار دادی و احساسی که همه بتوانند عاشق شوند !
خدایا نمیدانم میدانی در این زمانه همه با احساس عشقی که به آنها دادی قلبها را میشکنند و خیانت میکنند
خدایا نمیدانم میدانی که عشقی که تو آفریدی دیگر آن زیبایی و وفاداری را ندارد؟
خدایا نگاهی کن به عاشقان واقعی ، ببین حال آن ها را ، بگو که چه بر سر عشق آمده ؟میخواهی فریاد بزنم تا بشنوی صدای مرا ؟ میخواهی با صدای بلند گریه کنم تا بشنوی درد این دل تنهای مرا؟خدایا مگر عاشقان چه گناهی کرده اند که همیشه باید متهم ردیف اول باشند ، چرا باید به جای آن آدمهای بی وفا، عاشقان محکوم به حبس ابد باشند؟خدایا میشنوی حرفهای مرا ، درک میکنی احساسات این قلب زخم خورده مرا ؟چرا سکوت ؟ چگونه باید بشنوم پاسخت را در جواب این دل صبور؟
خدیا
اگر بخواهم از حال و روز خویش بگویم ، باید در انتظار باران اشکهایت باشم ،
تا بدانی عشقی که آفریده ای و احساساتش به چه روزی افتاده ، مثل این است
که برگ سبزی از شاخه اش بر روی زمین افتاده و همه بر روی آن پا میگذارند و
یک برگ خشکیده همچنان بر روی شاخه اش مانده…
خدایا در این چند صباح باقی مانده از این زندگی بی محبت و پوچ ،هوای عاشقان را داشته باش…
(سهراب سپهری)
:ادامه مطلب:
دل نمي دوني که چه حالي داره چه حالي داره
غصه به جز گريه دوا نداره خدا نداره
هرچي تو دنيا غم مال من
روزي هزار بار دل من مي شکنه
دل ديگه اون طاقت هارو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بدمي ياره خدا مي ياره
از درو ديوار واسه دل مي باره خدا مي باره
زندگي آي زندگي خسته م خسته ام
گوشه زندون غم دست و پا بسته ام
از بهاربيست
اولين نيستيم...!! اما بهترينيم ...!
بهترين داستانهای عاشقانه و احساسی
در آدرس جديد
www.dastan.bahar-20.com
داستان دات ساب دات آی آر
داستان كوتاه : عشق واقعی
رنگ چشاش آبی بود .
رنگ آسمونی که ظهر تابستون داره . داغ داغ…
وقتی موهای طلاییشو شونه می کرد دوست داشتم دستامو زیر موهاش بگیرم
مبادا که یه تار مو از سرش کم بشه .
دوستش داشتم .
لباش همیشه سرخ بود .
مثل گل سرخ حیاط . مثل یه غنچه …
وقتی می خندید و دندونای سفیدش بیرون می زد اونقدرمعصوم و دوست داشتنی می شد که اشک توی چشمام جمع میشد.
دوست داشتم فقط بهش نگاه کنم .
دیوونم کرده بود .
اونم دیوونه بود .
مثل بچه ها هر کاری می خواست می کرد .
دوست داشت من به لباش روژ لب بمالم .
می دونست وقتی نگام می کنه دستام می لرزه .
اونوقت دور لباش هم قرمز می شد .
بعد می خندید . می خندید و…
منم اشک تو چشام جمع میشد .
صدای خنده اش آهنگ خاصی داشت .
قدش یه کم از من کوتاه تر بود .
وقتی می خواست بوسش کنم ٫
چشماشو میبست ٫
سرشو بالا می گرفت ٫
لباشو غنچه می کرد ٫
دستاشو پشت سرش می گرفت و منتظر می موند .
من نگاش می کردم .
اونقدر نگاش می کردم تا چشاشو باز می کرد .
تا می خواست لباشو باز کنه و حرفی بزنه ٫
لبامو می ذاشتم روی لبش .
داغ بود ......
:ادامه مطلب:
زمان : پنجشنبه 13 / 2 / 86 ، ساعت 12 ظهر
مكان : اورژانس بيمارستان
نام بيمار : امير ......
وضعيت بيمار : بيهوش
زمان : پنجشنبه 13 / 2 / 86 ، ساعت 9 شب
مكان : بخش مراقبتهاي ويژۀ بيمارستان
نام بيمار : امير ......
وضعيت بيمار : بيهوش ، وضعيت جسمي رو به وخامت
زمان : جمعه 14 / 2 / 86 ، ساعت حدود 7 بعد از ظهر
مكان : بخش مراقبتهاي ويژۀ بيمارستان
نام بيمار : امير ......
وضعيت بيمار :
انا لله و انا اليه راجعون
روح امير ، به ملكوت اعلي پيوست
امير
براي هميشه از بين ما رفت، شايد به عشق پاكش رسيد، عشقي كه معصومه قدرش رو
ندونست. پزشك امير، علت فوت امير رو استفادۀ بيش ازحد قرص هاي خواب آور
قوي اعلام كرد و چون مقدار قرصها زياد بوده نتونستن براي امير كاري بكنن و
امير از مرگ نجات پيدا نكرد، همه چيز خيلي سريع و غير منتظره اتفاق افتاد،
نميدونم ... شايد تصميم امير خيلي عجولانه بود ولي به هر حال امير ديگه بين
ما نيست. امير، صبح روز شنبه با يك مراسم عالي و با شكوه كه همۀ فاميل و
دوستاش و همكاراش حظور داشتن، در بهشت زهراي تهران به خاك سپرده شد، انگار
روز عاشورا بود، چه جمعيتي اومده بود، سينه زني، عزاداري، نوحه خوني، گريه،
. . . . .
من
ديگه هيچ حرفي ندارم كه بگم، فقط حرفا و عكسي رو كه امير قبل از مرگش با
ايميل، برام فرستاده بود رو براتون ميذارم، اين حرفها دقيقا همون چيزي هست
كه امير نوشته، پسوورد وبلاگ رو هم نوشته بود و خواسته كه نوشتش رو بذارم
تو وبلاگ و ازم خواست كه متن تمام پستها رو حذف كنم، و من در آخر يك خواهش
از شما عزيزان دارم ؛ از شما وبلاگ نويسان و دوستان امير كه به اين وبلاگ
ميومدين، ميخوام كه هر كدومتون كه امير رو مثل برادرتون ميدونستين يه مراسم
كوچيك واسه ياد بود امير تو وبلاگتون بگيرين تا شايد ياد اين جوون عاشق
زنده بمونه و در بخش نظرات همين پست به من هم خبر بدين تا من هم تو
مراسمتون شركت كنم .
.:::::: يادمان
باشد ، در عشق گر به وصال يار نائل آمديم ، شكر خدا را گوئيم و سجدۀ شكر، و
گر سرنوشتمان چيزي جز دوري يار و وصال در خيال نبود از آن پس جايگاه جسم و
روح و قلب عاشقمان جاييست كه آن را نامند ، گورستان ::::::. »»
و اما آخرين دستنوشتۀ جوان ناكام ، شادروان امير ...... درادامه مطلب
:ادامه مطلب:
نه دل در دست محبوبي
گرفتار، نه سردرکوچه باغي برسردار، از اين بيهوده گرديدن چه حاصل؟، پياده مي شوم،
دنيا نگهدار
:ادامه مطلب:
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت
|
آپلود نامحدود عکس و فایل |
ساخت فلش مديا پلير
صدایاب